2. Szpital

Instytucja, która na stałe wpisała się w dzieje służby zdrowia w Kutnie, był szpital. Został wybudowany głównie wysiłkiem społecznym mieszkańców miasta, dziedzica i okolicznościowego ziemiaństwa. Pojedyncze osoby nie szczędziły pieniędzy, materiałów i osobistego trudu do zrealizowania jego budowy. Budowa została zakończona w 1846, ale już od 1845 r. szpital przyjmował chorych. W pierwszym roku działalności leczyło się w nim 21 osób. Prawdopodobnie w 1890 r. został przyjęty młody lekarz dr A. Troczewski, który specjalizował się w chirurgii. Swoją działalność rozpoczął od zorganizowania, w bardzo zaniedbanym wówczas kutnowskim szpitalu, oddziału chirurgicznego z salą zabiegową i opatrunkową. Ponadto zajął się pozyskiwaniem grona oddanych sobie ludzi, z którymi mógłby realizować swój program społeczny. W 1894 r. został lekarzem etatowym z pensją 150 rubli, których część przeznaczał na realizacje celów społecznych, natomiast w listopadzie 1896 r. został naczelnym lekarzem kutnowskiego szpitala. Kolejne lata pracy poświęcił na nieustanną rozbudowę i remonty budynku szpitala miejskiego, czyniąc go placówką jak na owe czasy bardzo nowoczesną. Permentalnie brakowało szpitalowi pościeli i bielizny. Wszyscy chorzy na sali korzystali z jednej umywalki i ręcznika. W ostatnich latach XIX w., dzięki staraniom ówczesnego dyrektora szpitala dr. A. Troczewskiego, rozpoczęto wymianę starych drewnianych łóżek na nowe metalowe odpowiadające wymogom higieny. Powszechny brak domów opieki nad nieuleczalnie chorymi i niedostatek przytułków powodowały że szpitale w XIX wieku bardzo często je zastępowały. Dyrektor żalił się, że kaleki i starcy stanowią 3/4 pacjentów podległego mu zakładu, zwłaszcza w miesiącach jesiennych i zimnych a część z nich przebywa w nim po kilka lub nawet kilkanaście lat. Wszystko to poważnie obciążało budżet szpitala. Dr Troczewski przez cały okres swojej pracy w szpitalu ciągle go doposażył, ulepszał, wymieniał, dobudowywal, tak że odchodząc we wrześniu 1928 r. postanowił dobrze zorganizować placówkę. W 1911r. w szpitalu wykonano kolejną ważną pracę, ogrodzenie budynków szpitala i ogrodu warzywnego, od strony północnej. Lekarz naczelny tego szpitala dr A. Troczewski mianowany został honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego miasta Łodzi. W latach 1911-1912 wybudowana została kaplica natomiast rok później "dom starców". Poprzez różnorodne działania organizacyjne doktora w sposób zdecydowany została poprawiona sytuacja finansowa szpitala którego zabezpieczenie włączyło się okoliczne ziemiaństwo. Ponadto powiększona została kadra fachowa o kilku nowych lekarzy. Szpital stał się dla dr A. Troczewskiego "drugim domem", gdzie mógł realizować swoje wielkie posłannictwo "służyć ludziom, zapobiegać i leczyć, ulżyć cierpieniom, ale i wychowywać społeczeństwo zdrowe i silne". Kolejnym etapem rozbudowy szpitala i powiększenia jego funkcjonalności było wybudowanie w latach 1912-1914 trzykondygnacyjnego łącznika, który połączył budynek szpitala z przytułkiem dla starców. Wówczas też poważnie zostało rozbudowane zaplecze gospodarcze szpitala czyniąc go bardziej funkcjonalnym. Nad poprawą jego struktury wewnętrznej i losu chorych doktor pracował do ostatnich swoich dni, będąc już człowiekiem bardzo chorym był dowożony do szpitala ze swojego domu bryczką. Był bardzo zasłużonym lekarzem, który wielu ludzi obronił przed cierpieniem. W dzisiejszych czasach brakuje tak oddanych lekarzy, jakim był dr Antoni Troczewski.

............................................................................ <<<<
__

Piotr Bagrowski

Design by : - )